بين الدفتين قرار ندادند و دستور به جمع اوراق ندادند كه همواره احتمال وحى و افزودن آياتى داده مىشد ، كه اين امر منافاتى با اهتمام پيامبر به تمام شدن كار تأليف و ترتيب آيه‌ها و سوره‌ها ندارد و توقيفيت سوره‌ها به مانند توقيفيت آيه‌ها در يك رديف و غير قابل خدشه است . به هر حال ، دليل عقلى از رهنمودهاى بسيار خوب براى ردّ روايات جمع قرآن پس از پيامبر خواهد بود و اين دليل مؤيد اين نظريه است كه روايات جمع قرآن پس از پيامبر داراى اشكال‌هاى اساسى است . تأكيد بر اين نكته مفيد است كه تمام نقض‌ها و ابهام‌ها و قبول و ناقبول بودن روايات ، كاوش‌هاى عقلى است كه با استظهار از روايات و درك شرايط تاريخى و موقعيت پيامبر انجام گرفته است و نه چشم دوختن به ظاهر الفاظ و نقل كردن اخبار چند گونهء آحاد و توجه نكردن به همه جوانب و حوادث پر تلاطم و سهمناك پس از رحلت پيامبر . حوادث و وقايعى كه تنها كاروانى از جعل و تحريف را لازم داشت تا همه چيز را وارونه جلوه دهد و از كاهى كوهى بسازد و براى افراد ، فضيلت بتراشد . آرى ، بسى چيزها نياز بود تا ندانستن‌ها و نادانىها فروهشته شود و در اين ميان ، جوانى بيست و دو ساله و كم تجربه در اسلام ، با وجود آن همه اصحاب قهرمان ، مسئول گردآورى قرآن شود و مىبينيد كه از او چه فضيلت‌ها ساخته‌اند و كار او را خطير و نقطه عطف در تاريخ قرآن شمرده‌اند . « 1 » 6 - مخالفت با اجماع مسلمانان يكى از اشكالاتى كه به روايات تدوين قرآن در دوران خلفا وارد شده ، اين است كه اگر بپذيريم اين روايات صحيح و مورد اعتماد است ، بايد اجماع مسلمانان

--> ( 1 ) راميار ، محمود ، تاريخ قرآن / 307 ، 308 ، 317 و 320 ؛ عاملى ، جعفر مرتضى ، حقائق هامة / 130 .